Co jeść na Zanzibarze: uliczne jedzenie, owoce morza i gdzie ich szukać

Większość odwiedzających je przez tydzień w swoim hotelu i wraca do domu przekonana, że kuchnia zanzibarska to grillowana ryba z frytkami.

Prawdziwa kuchnia jest jedną z ciekawszych rzeczy na tej wyspie, bo jest autentycznym nawarstwieniem, a nie fuzją wymyśloną na potrzeby menu. Pod spodem podstawowe produkty ludów bantu, na wierzchu omańska i perska sztuka gotowania ryżu, w środku indyjskie przyprawy i pieczywo, a w to wplecione portugalskie przybysze, takie jak maniok i ananas.

Oto, co warto jeść, gdzie tego szukać i jak nie spędzić dwóch dni urlopu w łazience.

Dania warte poszukiwania

Urojo, zanzibarski mix. Gęsta, żółta od kurkumy zupa z ziemniakiem, bhajia, chipsami, kokosowym chutneyem i wyciśniętą limonką, składana na Twoich oczach. Wygląda niepokojąco i są to najlepsze trzy dolary, jakie wydasz na tej wyspie.

Pizza zanzibarska. Nic wspólnego z Włochami. Cienkie ciasto złożone wokół mielonego mięsa, jajka, cebuli i czasem sera, a potem usmażone na płasko na blasze. Istnieją wersje słodkie, z bananem i czekoladą, wycelowane wprost w turystów, co nie czyni ich złymi.

Mishkaki. Grillowane szaszłyki mięsne, zwykle wołowe, marynowane i pieczone nad węglem drzewnym. Uliczne jedzenie w najprostszej postaci.

Pilau i biryani. Spadek po Omanie i Persji. Ryż gotowany z przyprawami w całości, zwykle z mięsem, i znacznie lepszy w lokalnym barze niż w hotelowym bufecie.

Samaki wa kupaka. Ryba grillowana, a potem wykończona w sosie kokosowo-tamaryndowym. Jeśli masz zjeść jeden porządnie zanzibarski posiłek przy stole, niech to będzie ten.

Curry z ośmiornicy. Kokos, chili, limonka. Wszechobecne na wybrzeżu i rzadko złe.

Wali wa nazi. Ryż kokosowy, domyślny dodatek do niemal wszystkiego.

Chapati i mandazi. Placek i lekko słodkie smażone ciasto, jedno i drugie to podstawa śniadania.

Chipsy z manioku. Sprzedawane wszędzie, lepsze niż ziemniaczane i zwykle podawane z sosem chili z limonką, ostrzejszym, niż wygląda.

Owoce i te, których nie rozpoznasz

Chlebowiec, flaszowiec, rambutan, gruszla, tamaryndowiec, marakuja i pół tuzina odmian bananów, które nie są tym bananem, który znasz.

Kupuj na targu, nie w kurorcie. Pytaj, co to jest, i licz się z tym, że dostaniesz kawałek do spróbowania. To normalne, a nie technika sprzedaży.

Co pić

Sok z trzciny cukrowej, wyciskany przy Tobie i wykończony limonką i imbirem. Najlepsza rzecz do picia w upalne popołudnie.

Tangawizi, herbata imbirowa, oraz herbata korzenna z kardamonem i cynamonem.

Świeży kokos, otwierany maczetą na wodę, a potem rozłupywany, żebyś mógł zjeść miąższ.

Piwo, czyli lokalnie Kilimanjaro albo Safari. Oba to lekkie lagery pasujące do klimatu.

Konyagi, lokalny alkohol gdzieś pomiędzy ginem a wódką. Tani, mocny i wymagający przyzwyczajenia.

Pamiętaj, że alkohol podaje się w hotelach i restauracjach turystycznych, a nie we wsiach. Więcej o tym: co robić, a czego nie robić na Zanzibarze

Gdzie jeść

Forodhani Gardens, Stone Town

Nadmorskie ogrody każdego wieczoru, mniej więcej o zachodzie słońca, zamieniają się w targ z jedzeniem. Grillowane owoce morza, pizza zanzibarska, urojo, sok z trzciny cukrowej.

Dwie rzeczy warto wiedzieć. Ceny podawane odwiedzającym są optymistyczne, więc pytaj, zanim przyjmiesz talerz. I wybieraj stoisko, przy którym jest ruch i gotuje się na zamówienie, a nie takie z tacami owoców morza leżącymi pod lampą.

Dojazd i parkowanie: Stone Town na Zanzibarze

Lokalne bary

Mgahawa to prosty lokalny lokal gastronomiczny, zwykle lada i kilka plastikowych stolików, w którym podaje się to, co ugotowano tego ranka. Pilau, biryani, fasola, chapati, ryba.

Tu jedzenie jest najlepsze i najtańsze, i tu prawie nie zagląda żaden odwiedzający. Zapytaj swoją wypożyczalnię albo obsługę hotelu, gdzie sami jedzą, a nie gdzie polecają.

Wiejskie restauracje na wybrzeżu

Paje, Jambiani i Nungwi mają małe niezależne miejsca z dala od hoteli. Ceny plasują się między lokalnymi barami a kurortami, owoce morza są świeże, a obsługa chodzi w wyspiarskim tempie.

Twój hotel

W porządku, wygodnie i rzadko jest to najlepsze jedzenie, jakie zjesz. Jeśli masz dwa posiłki dziennie w miejscu na odludziu, jest też nie do uniknięcia, co warto wziąć pod uwagę, wybierając nocleg.

Jak się nie rozchorować

Rady, które naprawdę mają znaczenie, w kolejności ważności.

Pij wodę butelkowaną albo filtrowaną i używaj jej też do mycia zębów. Unikaj lodu tam, gdzie nie napiłbyś się wody z kranu.

Wybieraj obłożone stoiska. Duża rotacja oznacza, że jedzenie nie stało. Ryzykiem jest puste stoisko z pełną witryną.

Wybieraj to, co gotuje się na zamówienie. Wszystko, co schodzi z blachy albo grilla przy Tobie, jest bezpieczniejsze niż cokolwiek z tacy.

Sam obieraj owoce albo jedz te obrane przy Tobie.

Uważaj na wyłożone, pokrojone owoce morza. Taca krewetek i ośmiornicy ułożona pod lampą na nocnym targu stoi tam już jakiś czas. Szaszłyk grillowany właśnie teraz to co innego.

Daj sobie jeden dzień. Jeśli jesteś tu tylko tydzień, wejście w uliczne jedzenie drugiego dnia, a nie pierwszego, jest rozsądne.

Wegetarianie i weganie radzą sobie tu dobrze

Lepiej, niż większość ludzi się spodziewa. Curry kokosowe, fasola, chapati, maniok, szpinak, ryż i ogromne ilości owoców są tu standardem, a nie życzeniem specjalnym.

Słowo, które warto znać, to mboga, warzywa. Miej świadomość, że sos rybny albo suszona ryba czasem pojawiają się w rzeczach, które wyglądają na wegetariańskie, więc jeśli to dla Ciebie ważne, pytaj konkretnie.

W ramadanie

Restauracje poza terenem hoteli są zamknięte w ciągu dnia i otwierają się po zachodzie słońca. Forodhani rusza dopiero po przerwaniu postu i wtedy jest żywsze niż o jakiejkolwiek innej porze roku.

Zaplanuj jedzenie w ciągu dnia w środku albo w swoim hotelu i rób to dyskretnie.

Ile mniej więcej co kosztuje

Konkretne liczby szybko się dezaktualizują, więc oto sama kolejność.

Uliczne jedzenie na Forodhani to najtańszy porządny posiłek na wyspie. Lokalny bar jest nieco droższy. Niezależna wiejska restauracja to znowu krok wyżej. Jedzenie w hotelach i kurortach jest kilkukrotnie droższe od każdego z nich, a drinki w kurorcie to miejsce, w którym znikają prawdziwe pieniądze.

Tydzień jedzenia lokalnie zamiast w hotelu to jedna z największych dostępnych oszczędności na wyjeździe na Zanzibar. I jednocześnie sposób, żeby jeść lepiej.

Często zadawane pytania

Z jakiego jedzenia słynie Zanzibar? Z suahilijskiej kuchni wybrzeża, zbudowanej na kokosie i przyprawach: zupa urojo, pilau i biryani, samaki wa kupaka, curry z ośmiornicy, szaszłyki mishkaki i uliczne jedzenie w Forodhani Gardens.

Czy uliczne jedzenie na Zanzibarze jest bezpieczne? Zasadniczo tak, jeśli wybierasz obłożone stoiska gotujące na zamówienie i unikasz wyłożonych, wcześniej pokrojonych produktów. Pij wodę butelkowaną i uważaj z lodem.

Czym jest pizza zanzibarska? Cienkim ciastem złożonym wokół mielonego mięsa, jajka i cebuli, usmażonym na płasko na blasze. Nie ma nic wspólnego z pizzą włoską i jest podstawą ulicznego jedzenia w Stone Town.

Czy na Zanzibarze można pić wodę z kranu? Trzymaj się wody butelkowanej albo filtrowanej, również do mycia zębów.

Czy łatwo być wegetarianinem na Zanzibarze? Tak. Curry kokosowe, fasola, chapati, maniok i owoce to codzienne jedzenie, a nie życzenie specjalne. Jeśli jesteś rygorystyczny, pytaj o suszoną rybę.

Najlepsze jedzenie na tej wyspie jest porozrzucane, i to jest argument za własnym transportem. Nasz poradnik o Zanzibarze samochodem opisuje, co jeszcze jest osiągalne o własnych siłach.

Stoiska, restauracje i ceny się zmieniają. Jeśli coś tutaj nie zgadza się już z tym, co zastałeś, napisz do nas.